Santa Vennira (o Parascevi)




Icona di Santa Vennira, scola greca

Aggiugrafia

‘Nta l’Orienti ‘sta Santa è chiamata Parascevi, martiri sutta Antuninu Piu versu u 160, cilibbrata u 26 Giugnettu. ‘Nta l’Italia miridiunali è chiamata Vennira, Veneria o Vinniranna. I notizzi sunnu pigghiati di tanti scritturi greci e latini da sò Passioni. Pari ca avissi nasciutu ‘nta Francia, ma una tradizzioni di Aciriali (CT) voli ca nasciu ‘nta zona di Termi Xifunie, ditte Termi di Santa Vennira o puzzu u Venniri Santu di l’annu 100 doppu Cristu, figha di dui nobbili cristiani francisi, Agatuni e Ippolita, ca facianu a carità e aiutavanu i puvureddi. Doppu 35 anni di prijeri o Signuri, ebbiru na figha.


A matri vulia chiamalla Vennira pu jornu da sò nascita, ma u patri pi nun fallu cunfunniri cu chiddu da dea pagana a chiamò Vinniranna. I Greci da cuntrata a chiamaru Parascevi ca ‘nta l’ebbraicu significa Venniri. Vennira si cunsacrau a Diu, studiau a Sacra Scrittura e a 20 anni arrialau tuttu e puvureddi e accuminciò a pridicari u Vangelu ‘nta tutta a Sicilia e curannu i malati, cosa ca avia fattu di quannu era picciuttedda. Secunnu a tradizzioni Vennira viaggiò ‘nta Calabria e ‘nta Campania. U 26 Giugnettu 143 ci fu tagghiata a testa. Nun s’havi a cunfunniri a vita di sta Santa cu chidda di Gala (vicinu a Baccialona Puzzu di Gottu) di cui scrissi u parrinu gisuita Ottaviu Gaetani ‘nte Vite di Santi Siciliani.

U Cultu

I monaci basiliani da Grecia ficiru canusciri a Santa a cuminciari du IV seculu.
Aciriali oj arricivi tanti Cumunità Cristiani Urtodosse ca vennu a prijari a Santa Parascevi. A festa accuminciò u 21 Jnnaru 1651 e nò 1668 fu numinata Patruna Principali da Citati e Diocesi di Aciriali. U 14 Novemmiri s’arricorda u trasportu di Riliquii di Asculi Picenu a Roma. Puru a Citati di Palermu ebbi u cultu di Santa Vennira. Fu pittata ‘na Tavula da Marturana e ci fu didicata na Chesia vicinu a chidda dà Maciuni.

I Reliquii

U sò corpu fu purtatu di Cristiani a Asculi Picenu finu o IV Seculu, quannu
u 14 Novemmiri un parrinu, dittu Antimu, u purtau a Roma. Nò 1642 Aciriali
dumannau i Reliquii ca foru misi dintra un riliquiariu e na caxia d’argentu
nò latu destru da Catidrali. U menzu bustu avi na parma cu tri curuni e u Crucifissu.

Fonti:

– Ottaviu Gaetani Cirilli Palermu, 1657
-Bibbliuteca di Santi Puntificia Università du Lateranu, 1961
– Martiruloggiu Romanu, Libbreria Vaticana, 2007

Cerca l'Amore troverai Dio

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *