San Giuvanni Teristi di Palermu

Icona bizantina di San Giuvanni Theristis

Giuvanni Teristi di Palermu (o Santu Juanni ‘n sicilianu) (Palermu 995 ca – 1050 ca) fu nu riliggiusu càlabbru-grecu, ca campò ntô XI sèculu, viniratu comu Santu.

Biografìa apoluggetica

La biografìa dû Santu si basa essenziarmenti supra la tradizzioni pupulari. Ntô 995, ô tempu dâ duminazzioni àraba dâ Sicilia, li Saracina si nni jeiru nâ Calabria; lu patri di Giuvanni fu ammazzatu e la matri, ca era ncinta, fu fatta prijuniera e purtata a Palermu unni accattò lu picciriddu ca criscìu nta la fidi cristiana.
Quannu àppi 14 anni, sò matri lu mannò ntâ sò terra d’urìggini n Calabria, nnô paisi chiamatu Cursanu. Cu na Cruci nica ntê manu passò cu na varca lu strittu di Missina e arrivò nnê spiaggi di Monasteraci. Li paisani quannu lu vìttiru cu li robbi dî turchi, lu purtaru nnô vìscuvu Giuvanni ca ci addumannò dunni vinìa e zoccu addumannava.
Lu picciottu dissi ca addumannava lu Vattiu, ma lu vìscuvu prima di dariccillu e mintìricci lu sò nomu ci fici fari tanti duri provi. Manu manu ca criscìa ci piacìa la vita ca facìanu li mònachi ntê grutti vicinu a Stilu e spiciarmenti dui d’iddi: Ambrogiu e Cola. Doppu ca fici tanti nzistenzi, datu ca era ancora picciottu, lu fìciru tràsiri nnâ Cumunità e fu tantu virtuosu ca lu fìciru Abbati. A Cursanu lassò nu tisuoru dâ sò famigghia e, secunnu la Rèula di Santu Basiliu, lu spartìu ê puvuredda. Vicinu lu cummentu cc’era na grutta e dintra na surgiva; cu lu pirmissu dû patri supiriuri era sulitu prijari mmenzu a l’acqua agghiacciata.
Nu jornu vosi jiri a visitari a nu cavalieri di Rodi, vicinu a Monasteraci, c’avìa pinzatu pi pistiari dû Cummentu nnô misi di giugnu; si purtò nu ciascu di vinu e na cuddura, ma, pi strata, vitti na picca di jurnatara e cci spartìu a iddi lu pani e lu vinu; agghicò na forti timpesta e si scantaru tutti pû furmentu, ma Giuvanni si misi a prijari e lu furmentu fu cugghiutu e attaccatu nnê gregni. Accussì fu chiamatu Teristi, ca veni a diri “chiddu chi meti“. Lu patruni di li tirreni li arrijalò ô cummentu.
Murìu a lu sèculu XI (forsi ntô 1054) e vinni sippillutu nnô Cummentu di la Madonna dû Mastru o San Giuvanni vecchiu o dû Voscu. Lu Cunti Ruggeru, àppi na chiàia nnâ facci e comu ci appujò la vesti di Giuvanni Teristi guarìu; tanti àutri fuoru sanati: sciancati, orbi, surdi e nnimuniati.

Cilibrazzioni

La Vita dû Santu fu traduciuta dû grecu n latinu e s’ammuntùa dui voti l’annu: lu 24 di frivaru e lu 24 di giugnu. S’accuminzò a cilibbrari n Palermu di lu 1737 e ntô 1724 lu Patri Ginirali dî Mònachi Basiliani arrijalò a Cattiddrali di Palermu l’ossu dû vrazzu dû Santu. Nzinu ô 1958 fu arricurdatu dâ Crèsia palirmitana.

Lijami di fora

N’ Agiografia dû situ Santi e Beati

Cerca l'Amore troverai Dio

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *